Lo Cristianisme a influenciat la cultura occitana (e totas las europèas) pendent fòrça sègles. Malgrat qu’avèm pas d’informacions exactas, es possible que las primièras comunitats crestianas apareguèsson pendent lo sègle I dins las vilas mediterranèas meridionalas de las futuras tèrras occitanas. La preséncia d’una importanta comunitat josieva que fugiá de las persecucions romanas per la Revòlta contra l’Empèri pendent los ans 60 provoquèt segurament que dins d’aquelas immigracions arribèsson de cresents crestians, quand lo Cristianisme èra encara un grop religiós dins del Judaïsme.
Narbona, la granda vila meridionala de la Gàllia, aguèt probablament una d’aquelas primièras comunitats, quand la nòva religion èra predicada dins las plaças, de manièra discrèta per las persecucions. Lo posterior protagonisme de l’avescat de Narbona es un indicador d’aquela probabla preséncia d’una comunitat fòrça primairenca. La nòva fe crestiana se desvolopèt sustot a travèrs de las vilas, del temps que dins las comarcas ruralas la siá difusion foguèt posteriora.
A Tolosa lo grand predicador del cristianisme foguèt Sant Sarnin, considerat lo primièr avesque de la vila e que moriguèt a mitats del sègle III, encara en l’epòca de las persecucions, après d’aver predicat per tota la Gàllia meridionala e pel nòrd de la província d’Ispània. Segon la tradicion, Sant Sarnin moriguèt rosigat per un brave sauvatge per las carrièras de la vila. La Basilica consacrada a la siá memòria es una de las glèisas mai importantas de las tèrras occitanas.
Las tèrras occitanas foguèron tanben visitadas pels pelegrins que viatjavan cap a Sant Jaume de Compostèla a Galícia, e las vilas localizadas en lo trajècte gaudiguèron d’una importanta expansion economica e arquitectonica pendent l’Edat Mejana. Qualques fragments formavan las vias Tolosana, la Via Poedensis o la Via Lemovicensis (de Limòtges).
Las tèrras occitanas recebèron tanben d’influéncias de comunitats dissidentas crestianas que questionavan la Glèisa Catolica. Pendent los sègles XII e XIII lo movement dels Bons Òmes e las Bonas Femnas (lo Catarisme) provoquèt la proclamacion de la Crosada contra los Albigeses l’an 1209, amb unas consequéncias en lo domeni politic e cultural als fèus occitans meridionals. Una doctrina que prepausava un retorn a l’austeritat e l’afrairament de las primièras comunitats crestianas que provoquèt una diasporà vèrs las tèrras catalanas e valencianas.
E als sègles XVI e XVII la Reforma Calvinista enrasiguèt tanben amb los Uganauds La siá preséncia foguèt permesa pendent lo reinatge del rei Enric IV de França, mas las tensions entre los Catolics e los Uganauds èran constantas, amb qualques episòdis de violència. La Guèrra dels Trenta Ans, inicialament per motivacions religiosas, convertiguèt los Uganauds en unas victimas tanben de l’uniformisme.
L’AASOC TOTJORN AMB LA SAPIÉNCIA !!!
L’AASOC TOTJORN AMB L’OCCITAN !!!
D’autres articles publicats a SAPIÉNCIA OCCITANA e MEDIEVALÒC consacrats a l’influéncia del Cristianisme a las tèrras occitanas.
