Pendent seissanta uèch ans lo Papat catolic residiguèt a la vila occitana d’Avinhon. Clamenç V, Joan XXII, Beneset XII, Clamenç VI, Innocenci VI, Urban V e Gregòri XI foguèsson los nomenats Papas d’Avinhon, totes èran originaris del Reialme de França. Las tensions entre lo Papat e la monarquia francesa èran constantas, per la tòca dels reis de condicionar la politica papal e aténher de beneficis per França.
Tanben la vila de Roma patissiá una granda decadéncia, amb una inestabilitat politica e sociala, que recomandava pas la residéncia per la paur a una revòlta. Avinhon èra una vila mai segura. Clamenç V, avesque de Bordèu, èra estat escuelhut l’an 1305 per la siuena neutralitat, que contrastava amb las luchas entre los partidaris e los enemics dels anteriors Bonifaci VIII e Beneset XI.
Mas Clamenç V viatgèt pas a Roma per la siuena coronacion. La ceremònia, amb la preséncia del rei Felip IV de França, se celebrèt a la vila de Lion, qu’aperteniá alavetz al Sant Empèri Roman Germanic, mas qu’èra “amiga” de França. E la primièra decision del nòu Papa foguèt nomenar de nòus cardenals franceses “amics” de Felip IV e anullar qualques bullas anterioras que prejudiciavan la política de la monarquia francesa.
L’an 1309 Clamenç V desplacèt provisòriament la sedença papala a Avinhon qu’aperteniá al comtat de Provença, mas jos la sobeiranetat del Reialme de Nàpols, un estat vassalh de la Glèisa catolica. Beneset XII inicièt lo bastiment del Palai papal de la vila. Lo sieu successor Clamenç VI crompèt Avinhon a la reina Joana I de Nàpols. Fin finala, Gregòri XI tornèt a Roma per l’influéncia de la religiosa Caterina de Siena.
Mas quand aquel Papa moriguèt l’an 1378, se desvolopèt una lucha entre los cardenals que volián un Papa italian (Urban VI) e los cardenals que preferissián un autre Papa francés (Clamenç VII). Foguèt l’Esquisma d’Occident, amb l’existéncia simultanèa de dos Papas. Aquel esquisma acabèt l’an 1417 e pendent quaranta ans mai los “Papas franceses” visquèron tanben a Avinhon.
