*GARDAREM LO LARZAC” foguèt lo lèma d’un movement de resisténcia iniciat l’an 1971 amb la tòca d’empedir que lo Ministèri de defensa de França agrandiguèsse un campament militar qu’existissiá dempuèi l’an 1904 al Larzac (Roergue).
Aquela ampliacion provocava que cent tres familhas de pageses e d’elevaires de la comarca foguèsson expropriats. Las manifestacions, totjorn pacificas, reivindicavan la conservacion d’un modèl de vida tradicionala, enrasigat al territòri, qu’ avián mantengut aquelas meteissas familhas.
Divèrses partits e associacions defensors dels pageses e los elevaires, los ecologistas e los progressistas organizèron de manifestacions e de mobilizacions, coma la caravana de tractors dempuèi Milhau fins a París l’an 1973.
Mas la victòria foguèt pas ni simpla ni rapida. Fins a l’an 1981 lo projècte d’ampliacion dels terrens militars foguèt pas abandonat.
Podèm considerar que lo movement de “Gardarem lo Larzac” èra un continuament de la revòlta dels vinhairons de començaments del sègle XX, amb unas tòcas similaras, la defensa del territòri e l’estil de vida tradicional basat en lo sector primari.
E tanben lo movement dels ans 1970 aguèt un caractèr occitanista, amb la mobilizacion de fòrça entitats e partits que reivindicavan tanben un màger respècte cap a la lenga e la cultura del país. Qualques posterioras mobilizacions occitanas per defendre lo sector primari an agut coma exemple lo movement de “Gardarem lo Larzac”.
